RSS

Latvijas poliete Ita Kozakeviča, brāļi Hanibalsoni un Kremļa specdienestu garā ēna. – Veicams pētījums.

03 Jan


—–
Ita Kozakeviča bija tikai 2 gadus veca, kad vecākais no brāļiem Hanibalsoniem, islandiešu students POLONISTS Maskavā, 1958.gadā ieradās pie saviem brīvdomīgajiem latviešu draugiem Rīgā, PSRS okupētajā Latvijā, un slepeni viesojās Jelgavā…?
—-
When Minister for Foreign Affairs Jon Baldvin Hanibalsson visited the Baltic countries at the end of January 1991, Moscow reacted with fury. Referring specifically to Iceland, Moscow issued a warning to the West against any interference into the Baltic situation. But not only that;
when Hanibalsson passed through Tallinn, Estonia, ()n his way to Lithuania,

agents from the KGB broke into his hotel room, and stole a briefcase containing
official government papers.

47
https://larouchepub.com/eiw/public/1991/eirv18n08-19910222/eirv18n08-19910222.pdf
—–

Ita Kozakeviča Annabergā atklāti izstāstīja par nepiedodamiem čekistu noziegumiem Latvijas mākslinieku, kultūras vidē. – Bonna,1990.

Viņas veiktais aizvien vairāk tracināja VDK vadību un GRU.
Ar sevišķi viņas iniciētajām daudzpusīgajām aktivitātēm panāktais Hanibalsonu atbalsts Baltijai savā veidā kļuva izšķirošs viņas liktenī…

—–

TAJEMNICZA ŚMIERĆ ITY KOZAKIEWICZ

Ita Kozakiewicz, była przedstawicielką tych Polaków w ZSRR, którzy nie ulegli sowietyzacji. Zafascynowana etosem „Solidarności” propagowała go wśród Polaków na Łotwie i w krajach bałtyckich. Była dla nich prawdziwym autorytetem. Domagała się większej aktywności polskiej polityki w relacjach z krajami bałtyckimi. Uważała, że Polacy na Kresach mogliby być dobrymi pośrednikami w zacieśnieniu tych kontaktów.
Zginęła tragicznie 28 października 1990 roku w Santa Agostino, gdy razem z uczestnikami spotkania Polonii Świata wracała z Monte Cassino do Rzymu. Do dziś jej śmierć wywołuje konsternację. Wieloletnia prezes Związku Polaków w Austrii Danuta Zofia Nemling, która była świadkiem tragicznej śmierci Ity Kozakiewicz, w rozmowie z polskim działaczem opozycyjnym w Służbie Bezpieczeństwie kapitanem Marianem Charukiewiczem, wspomina, że w tym dniu nic nie zapowiadało tragedii: „Wracając z Monte Cassino, zatrzymaliśmy się autokarem na postój koło przydrożnej kawiarni. Miała to być krótka przerwa. Później okazało się, że kilka osób, w tym Ita Kozakiewicz, postanowiło wykąpać się w morzu. Dziwna to była decyzja, bo ani czas, ani też pogoda nie sprzyjały temu. Gdy już wsiadaliśmy do autokaru, zobaczyliśmy, że nasi ludzie zebrali się na brzegu. Ktoś powiedział, że oni są w morzu. Po krótkim czasie fale wyrzuciły ciało Ity na brzeg. Byli wśród nas lekarze, którzy próbowali udzielić pierwszej pomocy, zanim przyjechała karetka. Potem dowiedzieliśmy się, że Ita nie żyje”.

Po tragicznej jej śmierci pojawiło się wiele domysłów i sugestii. Romuald Mieczkowski, który był w towarzystwie Ity Kozakiewicz w dniu jej śmierci, uważa, że podejrzenia nieprzypadkowej śmierci raczej nie znajdują uzasadnienia.
Dziwi się jednak, że Ita Kozakiewicz w towarzystwie kilku innych działaczy polonijnych z Litwy, Białorusi i Ukrainy postanowiła wykąpać się, gdy faktycznie wszyscy już wracali do autokarów. Tym bardziej, że jak wynika z naszych ustaleń, w tym dniu Ita Kozakiewicz czuła się nie najlepiej i brała leki z powodu kłopotów ciśnieniowych.

—–

…Droga łotewskich Polaków była natomiast nieco inna. Stanowczo opowiedzieli się oni za niepodległością Łotwy, zawdzięczając głównie stanowisku śp. Ity Kozakiewicz, ówczesnej pierwszej prezes Związku Polaków na Łotwie. Ita Kozakiewicz cieszyła się na Łotwie powszechnym szacunkiem. Jako reprezentantka polskiej mniejszości wchodziła w skład kierownictwa Frontu Narodowego Łotwy (łotewskiego Sąjūdisu). W marcu 1990 roku została wybrana do Rady Najwyższej Łotwy, pokonując w wyborach kandydata prorosyjskiej organizacji. Dzięki swojej postawie cieszyła się wielkim autorytetem zarówno wśród łotewskich Polaków, jak również wśród Łotyszy. Sprzeciwiła się kategorycznie zamiarom wykorzystania polskiej mniejszości wspólnie z prorosyjskimi organizacjami do walki z ruchami niepodległościowymi w krajach bałtyckich, czego tak do końca nie udało się uniknąć na Litwie.
Przez to podpadła mocno sowieckim służbom specjalnym. Zginęła tragicznie 28 października 1989 roku podczas pobytu we Włoszech, gdzie uczestniczyła w pierwszym spotkaniu Polonii z całego świata.

—–

https://bonis.lv/2012/11/01/atceros-braucienu-uz-kelni-kopa-ar-peteri-laki-un-itu-kozakevicu-pie-izcila-padomju-savienibas-petnieka-metodes-un-teorijas-g-simona-neaizmirstami/

 

Comments are closed.

 
%d bloggers like this: